Hasieran, Euskara, irakasgai gisa ikasten zen soilik. Geroago, 1983an Eusko Jaularitzak murgilketa programei esker, euskara tresna bezala erabiltzen zen bestelako edukiak ikasteko. Horrekin, lau eredu agertu ziren: A, B, eta D.
A ereduan ehuneko txiki bat euskara irakasgaiarentzat (%10-a edo) da.
B ereduan, irakasgaien erdia gutxi gora behera (%50-a edo) euskaraz ematen dute.
D ereduan, gaztelaniako irakasgaia izan ezik beste dena euskaraz ematen dute (%90-a).
Geroago, Eusko Jaularitzak ereduen bilmoldaketa egitasmoaren inguruan, D ereduaren alde eta A ereduaren kontra agertu dira askotan irizpide kuantitatiboek eragin handia dutelako. Izan ere, emaitza hoberenak D ereduak lortzen ditu. Horren ondorioz, galdera asko sortu dira horren inguruan, hala nola; zergatik ez dena D eredu bilakatu?
Bestalde, ikasteredu elebidunak zerrendatzeko eta aztertzeko kontzeptu kuantitatiboek pisu handia izan dute eta honelako kezkak eta galderak egitera behartutak ikusi dira; zenbateraino da euskalduna testuingurua? Zenbat ordu, gai euskaraz? Zenbat ikaslek gainditzen dute espero den euskara maila? Ondorioztatutakoa hauxe izan da: zenbat eta ordu gehiago/intentsiboago izan orduan eta emaitza hobeagoak lortzen dituzte. Hala ere, beste zenbait irizpideen erantzuna beharko luketela ziur egiteko esaten dute.
Irakaskuntzak hizkuntzaren eskuartze prozesuan zein eragin duen ez dakigu zehazki, eta oraindik gutxiago hizkuntzaren jabekuntza prozesuaz. Klase ordu kopuru berdinean gauza desberdinak egin daitezke eta egin behar dira, herritar euskaldun eleanitzak lortzeko.
No hay comentarios:
Publicar un comentario